Zo Woon Ik

Redactie Parbode GEPLAATST OP 26 de julio de 2026 Het hus van Audrey (55) op Zorg en Hoop fue oorspronkelijk het hus van oma Nesje en opa Leo, soltera en 1958. Als oudste kleinkind en vanwege de speciale band die zij met hen had, heeft zij de zorg voor het huis overgenomen. Ze es er zowat opgegroeid. Si el bebé se preocupa por su vida en los Países Bajos, puede ser que se trate de un niño en los Países Bajos, pero no podrá hacerlo. Haar ouders zette haar y haar broertje elke ochtend daar af, voor ze zelf naar het werk gingen. Oma bracht haar de eerste schooljaren naar school; altijd eentje in de buurt: kleuterschool Mariahofje, St Bernadette, Christus Koning, Lyceum I. El kumba tei ligt de Audrey en tuin begraven onder de cabana, waar vroeger de kersenboom was. Texto: Sandra Smit | Imagen: Lytania Bishoen En 2017/2018, werd het hus helemaal gestript y heeft Audrey een nieuwe plattegrond gemaakt. Se crea un concepto abierto con armonía en los pies junto al pequeño balcón. Daar plaatste Audrey de schommelstoelen waar haar grootouders altijd in zaten y waar ze zelf ok het allerliefst in zit. Verder zijn er tres slaapkamers y twee badkamers. Beide badkamers zijn in een moderne stijl opgetrokken y in harmonie met de rest van het hus. Beneden es un appartementje: een slaapkamer, woonkamer y bad+wc. Daar verblijft ze soms zelf als ze boven aan gasten afstaat. Ze es un par de semanas por año en Surinam. Esta casa fue el primer proyecto de renovación interior de Audrey. Audrey: “¡Ik het met veel liefde gedaan! Ik vond het heerlijk een deel van de oude spullen van m’n grootouders te kunnen hergebruiken en zo worden mijn mooie herinneringen levendig gehouden”. Tijdens deze verbouwing ontdekte ze haar creatieve kant y raakte zo geïnspireerd dat ze vervolgens meerdere huizen y kantoren heeft gerenoveerd en (her)ingericht. Het bleef niet bij gebouwen, ze kreeg ook inspiratie voor ‘tuinscaping’, wederom start in haar eigen tuin. “Ik werk momenteel nog fulltime als arbeids- en organisatiepsycholoog, maar dit is een zodanige passie, dat ik het naast mijn werk wil blijven doen en er misschien wel mijn core business van ga maken. Huis en tuin zijn altijd netjes, zegt ze zelf. “Nog steeds hark ik elke dag de tuin, in rechte strepen, gras- en bladloos. Wee je gebeente als iemand op het net geharkte zand gaat lopen en daar zijn voetafdrukken achterlaat.” Eén voetdruk is wel vereeuwigd, op een van de betonnen traptreden is de afdruk van een kindervoetje zichtbaar: van Benny, de jongste van de zes hier opgegroeide kinderen y helaas niet meer in leven. Tijdens ons gesprek manifesteert zich steeds de speciale band die Audrey met haar oma had. Ze wijst op de linkerkant van de voortuin: daar staan nog de originele oude planten van oma. De andere kant heeft ze wel ingericht met moderne planten. Ook zijn er twee ‘platjes’ gemaakt van de rood-groene tegels afkomstig van de originele keukenvloer en het balkon. Ze laat me ook haar collectionie oude glassen met fruit- of dierenprint en keukengerei-van-oma, zien. Indien mogelijk wordt jaarlijks oma’s geboortedag en febrero en dit huis gevierd. De hele familie wordt uitgenodigd en Audrey kookt dan de tradicional feestmaaltijd van oma Nesje: BB met R, pom, pasti, geroosterde kip, snijbonen y komkommer (met gekartelde rand). Vistas de publicaciones: 0 Más populares