Redactie Parbode GEPLAATST OP 24 juli 2026 Aan de voet van de Jules Wijdenboschbrug staat het bekende bordje dat het laatste vangnet zou moeten zijn voor het die het leven niet meer zien zitten. ¡No, Dyompo! ¡Yepi De! Bel 114′, (¡Primavera niet! ¡Er es ayuda! Bel 114) staat daarop, met de bedoeling om eventueel een klein beetje hoop te geven op het moment dat wanhoop de overhand dreigt te nemen. Pero, wie er in de afgelopen jaren nog aan dacht om te bellen, raakte teleurgesteld. La crisis del 114 se puso en marcha. Wanneer ronda de jaarwisseling un hombre conoció a ernstige psychische klachten meerdere mensen vermoord en Commewijne – el distrito que dat aan de andere kant van de brug ligt – y vervolgens suïcide pleegt in een politiecel, start politiek Surinam naar oplossingen te zoeken. Het esta respuesta: de crisislijn moet terug. Texto: Raoul Roeplal | Ilustración: Joppe de Tollenaere Hoewel de herlancering op het eerste gezicht een noodzakelijke en zelfs urgente stap lijkt, rijst de vraag of hiermee daadwerkelijk een Structureel probleem wordt aangepakt of slechts een pleister wordt geplakt op een dieperliggend systeemfalen. De reflex om de crisislijn te herstellen is begrijpelijk. Es un concreto, relatief snel uitvoerbare maatregel die laat zien dat de overheid handelt. Maar tegelijkertijd schuilt hierin het risico dat de focus komt te liggen op een enkel instrument, terwijl de onderliggende problemen complexer en Structureel van aard zijn.….Lees dit artikel verder in the número 235 van Parbode, verkrijgbaar in de winkel (en Surinam). ¿Quieres aprender digitalmente? Kijk op www.parbode.com/abonneren Publicación vistas: 0 Más populares




